Κούμανι
  • Εγγραφή

Frontpage

ΣΤΟ ΕΡΜΑΙΟ ΤΗΣ ΤΥΧΗΣ ΤΩΝ ΚΑΙ ΤΗΣ ΛΗΣΜΟΝΙΑΣ...!
ΕΥΤΥΧΩΣ ΠΟΥ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΥΜΕ ΥΛΙΚΑ ΕΞ ΑΥΤΟΥ ΚΑΙ ΕΚ ΤΩΝ ΑΡΧΑΙΩΝ ΝΑΩΝ ΓΙΑ ΣΤΕΡΝΕΣ...!
«Τάδε έφη», ο συναγωνιστής Ηλίας Τουτούνης στο facebook!
Την περιοχή επισκεφτήκαμε και φρίξαμε με την εγκατάλειψη και την καταστροφή της, σκούξαμε το 2013 ως μέλη του Δ.Σ. του ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ ΤΗΣ ΦΥΣΗΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΗΣ ΚΛΗΡΟΝΟΜΙΑΣ ΕΡΥΜΑΝΘΟΥ - ΦΟΛΟΗΣ Ο «ΩΛΟΝΟΣ». Αλλά.... "φωνή βοώντος εν τη ερήμω"! 
Φώτο, Ηλίας Τουτούνης & Κώστας Παπαντωνόπουλος
Περιοχή της Τριταίας, "μεσόγεια" που δεν την αγγίζει θάλασσα. Από άποψη μορφολογίας ποικίλει κατά τόπους το έδαφός της, με πεδινές, ημιορεινές και ορεινές εκτάσεις όπου το μεγαλύτερο μέρος της να είναι ημιορεινό ενώ το δυτικό τμήμα της καθώς και τα βορειοδυτικά και νοτιοδυτικά της να είναι κατεξοχήν ορεινά.
Η αρχαία αχαϊκή πόλη Τριταία ήταν μία από τις 12 πόλεις που έκτισαν οι Ίωνες στην Βόρεια Πελοπόννησο και βρίσκονταν πλησίον στο χώρο του σημερινού οικισμού Αγ. Μαρίνα.
Υπήρξε μεγάλο εμπορικό κέντρο της εποχής με μεγάλη ακμή ως την κατάκτηση της Ελλάδας από τους Ρωμαίους.
Η Αρχαία Τριταία ήταν από τις πόλεις που πρωτοστάτησαν στη δημιουργία της σύστασης της Αχαϊκής Συμπολιτείας προκειμένου να απαλλαγούν από την ηγεμονία των Μακεδόνων. (Αυτά που λέγαμε σε προηγούμενο άρθρο για τον ρόλο που έπαιξαν οι Μακεδόνες στην περιοχή μας).

Κατά την περιοδεία του Βασιλικού ζεύγους Όθωνας και Αμαλία, στην Ηλεία στις 8 Μαΐου το 1840, διήλθαν από τα μέρη του τότε δήμου Σελληεντίας, στην άνω Πηνεία. Ο τότε Δήμαρχος Σελληεντίας Καραμπάτσης Δημήτριος, τους υποδέχθηκε με τιμές, όχι στην έδρα του δήμου που ήταν το Τατάραλι (σημ. Ανθώνα), αλλά στο χωριό Μπουρντάνου (σημ. Βουλιαγμένη).
Η επίσημη υποδοχή στο Βασιλικό ζεύγος, έγινε στον προαύλιο χώρο του ιερού ναού των Αγίων Θεοδώρων στις παρυφές του οικισμού Μπουρντάνου (σημ. Βουλιαγμένη). Εκείνη την εποχή ο κεντρικός δρόμος που διέσχιζε την Πηνεία από Πανόπουλου Χάνι προς Γαστούνη, αφού περνούσε από τα Μαραγκέϊκα Χάνια κατέβαινε στην Μπουρντανόσκαλα – Μπουρντάνου (σημ. Βουλιαγμένη) – Σιμόπουλο – Ποτάμι Κούλουγλι (Οινόη) – Δελήμπαλι (σημ. Εφύρα) – Γιάννη Τζαμί (σημ. Ωραία) κ.ο.κ.

Εξωκκλήσι νοτιοανατολικά και σε απόσταση 1,5 χλμ. σε ευθεία γραμμή από το χωριό Πρόδρομος της Πηνείας και σε μικρή απόσταση από τον οικισμό Δουλαίϊκα. Επιχωριάζουσα στην περιοχή η παράδοση αναφέρεται περί παλαιού εκεί μοναστηριού για κάποιο Ιωάννη που ήταν ασκητής στην εν λόγω περιοχή, σε απροσδιόριστο χρόνο καθαγίασε στον χώρο με την παρουσία του: τον βρήκαν μετά τον θάνατό του μέσα στα νερά της εκεί πηγής και στο σημείο εκείνο έκτισαν μικρό ναΐσκο στην μνήμη του.

Το νερό, το οποίο και σήμερα πηγάζει κάτω από το ιερό του ναού, διοχετεύεται στην παρακείμενη βρύση «Φλεβιά». Εξ αυτών όλων και η σύνθετη προσωνυμία του ναού «Άγιος Ιωάννης ο Ασκητής στη Φλεβιά» (ή της Φλεβιάς), άλλη παράδοση φέρει ως ιδρυτή του ναού παραχειμάζοντα κτηνοτρόφο στην περιοχή του Αγίου Ιωάννου του Προδρόμου, και έκτισαν εκεί το μικρό εκκλησάκι. Επίσης έχω ακουστά ότι έχτισαν το μοναστήρι της Ιεράς Μονής Νοτενών χτίστηκε εκεί που Νότιζε το νερό. Διότι πιο παλιά δεν έτρεχε η πηγή, αλλά εκεί που νότιζε (είχε υγρασία στο έδαφος) έσκαψαν και βρήκαν την φλέβα του νερού και μάλιστα λέγεται ότι η φλέβα αυτή επικοινωνεί με το απέναντι στην Κάπελη ναΐδριο του Αγιάννη της Κάπελης που παλιά τον έλεγαν Αγιάννης ο Φλεβιάς και ανέφεραν ότι αδελφοποιτά μοναστήρια[1].

 

Κυριακή, ‎12 ‎Αυγούστου ‎2018
Ο Πολιτιστικός Σύλλογος Αντρωνίου τόλμησε και όλοι εμείς περάσαμε μια αξέχαστη βραδιά με την Γλυκερία και τη συνοδεία της.
Η οργάνωση ήταν άριστη από όλες τις πλευρές. Ο χώρος της συναυλίας ήταν πανέτοιμος μια μέρα πριν.
Οι καρέκλες και τα τραπέζια αρκετά και άνετα να μην κολλάει ό ένας στον άλλο.
Οι χώροι που είχαν οριστεί σαν πάρκινγκ ήταν φωτισμένοι με ανθρώπους να επιβλέπουν ώστε να μην δημιουργηθεί το παραμικρό.
Τα παιδιά που βοηθούσαν στα εισιτήρια, στην είσοδο, στη διανομή του φαγητού, στα μπαρ, ήταν όλοι στη θέση τους και με ευχάριστη διάθεση.
Η μεγάλη υπερυψωμένη εξέδρα, βρισκόταν στο βάθος και αριστερά η οθόνη που διαφήμιζε τους χορηγούς.
Η πίστα είχε αρκετό χώρο, μετρήσαμε μέχρι 5-6 μεγάλες χορευτικές ομάδες.
Ήταν μια ειδυλλιακή βραδιά σε ένα ημιάγριο περιβάλλον. Ισχυρές δέσμες με πανάκριβα laser και πολύχρωμα led φώτιζαν τα δένδρα γύρω μας και ύστερα ανέβαιναν εκεί ψηλά στον ουρανό και χόρευαν. Χόρευαν..., στους ρυθμούς της Γλυκερίας.
Εμείς όπως πάντα εκεί, παραδίπλα, 50-60 μέτρα από την ορχήστρα, σταθεροί στη θέση μας να προκάνουμε να αποθανατίσουμε όμορφες εικόνες.

Ο ΘΡΥΛΟΣ ΤΗΣ ΘΛΙΜΜΕΝΗΣ ΑΡΧΟΝΤΙΣΣΑΣ
Συλλογή, καταγραφή Ηλίας Τουτούνης
Ακόμη μέχρι και σήμερα στην περιοχή της Πηνείας, ακούγεται ένας παλιός θρύλος που εμπλέκει μια υπόγεια στοά, που φαίνεται να έχει κέντρο τον παλιοβυζαντινό ιερό ναό της Παναγιάς ή Παναγίτσας, που βρίσκεται στην Δαφνιώτισσα (πρώην Μουζίκα). Η στοά αυτή, σύμφωνα πάντα με τον θρύλο, είναι υπόγεια να διακλαδίζεται προς τρία διαφορετικά σημεία, με πρώτον την κορυφή του λόφου Αντίλαλος, που βρίσκεται μεταξύ των οικισμών Ανάληψη (πρώην Ζερό) και Περιστέρι (πρώην Μπεσερέ) του δήμου Ήλιδας, δεύτερον την θρυλική Μαντηλόβρυση που βρίσκεται προς την περιοχή Κλεισούρα και πρώην εγκατ. οικισμός, που βρίσκεται στα διοικητικά όρια της Οινόης (πρώην Κούλουγλι) και τρίτον προς τον λόφο Γουλά (που βρίσκεται ΒΑ της Παναγιάς), εκεί που αναφέρεται ότι ήταν το θρυλικό κάστρο του Γουλά.
Ο θρύλος μας ομοιάζει σαν αυτούς που παρουσιάζουν οι παραλογές των δημοτικών μας τραγουδιών που αναφέρονται σε διάφορα επεισόδια. Τοιουτοτρόπως και από αυτή την τοπική καταγραφή ανακαλύπτουμε το έντονο στοιχείο του θρύλου και του μύθου και της αλληγορίας. Αυτός ο τυπικός θρύλος δεν έχει να ζηλέψει κάτι από τους πλέον γνωστούς, διότι διαφαίνεται να εμπλέκει την αρχοντιά με την φτώχια στον γάμο, τα φυσικά στοιχεία, το μυστήριο σε διάφορα επιλεγμένα σημεία της φύσης, την συμπεριφορά της πιστής γυναίκας, ακόμη και την αλληγορική ανακοίνωση του στρατιώτη όπου αντί για τον θάνατο, τον παρομοιάζει ως γάμο.
Λέγεται ότι κάποτε στην Πηνεία ήταν ένας τρανός άρχοντας με πολλά πλούτη και τεράστιο κύρος στην περιοχή που ζούσε. Αυτός παρά τις αντιρρήσεις της κακής και παμπόνηρης μάνας παντρεύτηκε μια πανέμορφη φτωχή χωριατοπούλα. Περάσανε κάμποσα χρόνια και δεν αποχτήσανε παιδί και η στεναχώρια και το μαράζι κυρίεψε το αρχοντικό τους.

Κεντρική Σελίδα

Ο Τόπος μας

Παράδοση

Πολυμέσα

Ιστορία

Στατιστικά Μετρητές

Χρήστες
246
Άρθρα
1040
Εμφανίσεις Άρθρων
16979743

Συνδεδεμένοι χρήστες

Αυτήν τη στιγμή επισκέπτονται τον ιστότοπό μας 133 επισκέπτες και κανένα μέλος

S5 Box

Login

Register

Δημοφιλή άρθρα