Κοινωνικά
  • Εγγραφή

Frontpage

ANTRONI

ΑΝΤΡΩΝΙ

Αντρώνι - Oρεινή Ηλεία

Το Αντρώνι είναι ένα χωριό της ορεινής Ηλείας. Απέχει 40 χιλιόμετρα από τον Πύργο και 70χλμ. από την Πάτρα.Ευρίσκεται πάνω στην εθνική οδό που ενώνει Πάτρα-Τρίπολη (δεμοσιά, δρόμος 111). Το υψόμετρο του είναι περίπου 500 μέτρα. Το κλίμα είναι δροσερό το καλοκαίρι και ο χειμώνας ήπιος.

Είναι ένα καταπράσινο μέρος, που περιβάλλεται απο άγονα πετρώδη βουνά, γύρω του βρίσκονται δύο μεγάλες χαράδρες που τις διασχίζουν ποτάμια η Γκούρα και το κουμανέικο ποτάμι. Λίγα χιλιόμετρα πιο κάτω είναι το μεγάλο δάσος του από βελανιδιές η λεγόμενη Κάπελη. Απέναντι ακριβώς είναι το οροπέδιο της Φολόης (γνωστό από την αρχαιότητα από τον ξακουστό κένταυρο Φόλο), που σκεπάζεται από άλλο μεγάλο δάσος βελανιδίας.


Το χωρίο έχει σπουδαία ιστορία, που ξεκινά από την αρχαιότητα, βέβαια με άλλη ονομασία ΛΑΣΙΩΝ εξού και το όνομα του νεοσύστατου δήμου (δήμος Λασιών). Υπήρξε μεγάλη ανάπτυξη κατά την περίοδο της τουρκοκρατίας και μετά μέχρι τα τέλη της δεκαετίας του 50.

Οι κάτοικοι έλαβαν μέρος σε όλους τους αγώνες τις πατρίδας. Το 1821 δημιούργησε τέτοιο μύθο η αγωνιστικότητα των κατοίκων που ακόμη και οι σημερινές γεννιές λένε την παροιμία : "Κούμανι και Αντρώνι ο Θεός να σε γλιτώνει". Αυτή και μόνο η παροιμία μας δείχνει την αγωνιστικότητα των κατοίκων. Το Αντρώνι και κατά την διάρκεια του δευτέρου Παγκοσμίου πολέμου προσέφερε στην πατρίδα γενναίους άντρες.


Τα τελευταία χρόνια υπήρξε μια παρακμή και οι κάτοικοι αναγκάστηκαν να μεταναστεύσουν στο εσωτερικό και εξωτερικό. Ο πληθυσμός του μειώθηκε σημαντικά και έτσι σήμερα είναι μόνο 300 μόνιμοι κάτοικοι. Οι χωριανοί που έχουν μεταναστεύσει επισκέπτονται τακτικά το χωριό. Η πιο μεγάλη συγκέντρωση γίνεται στις 26 Ιουλίου, της Αγίας Παρασκευής, που γιορτάζει το πανέμορφο ξωκλήσι που ευρίσκεται 1,5χλμ. από το χωριό (θεση Αλώνια). Μετά το παραδοσιακό εκκλησιασμό ακολουθεί μεγάλο πανηγύρι οπου το βράδυ συγκεντρώνονται όλοι στην πλατεία του χωρίου για να γλεντήσουν με τις οικογένειές τους, με τα ξενιτεμένα αδέλφια σαν τα πρώτα χρόνια που όλοι ήταν μαζί. Τα ψητά, το άφθονο κρασί, η μπύρα, το κέφι και η συγκίνηση είναι σε κάθε παρέα. Το πανηγύρι κρατά 3 ημέρες.

Οι κάτοικοι ασχολούνται με την κτηνοτροφία, γεωργία και πολλοί από αυτούς είναι τεχνίτες, οικοδόμοι.



Ευκολίες για την διαμονή των φίλων που θέλουν να επισκεπτούν το χωριό δυστυχώς δεν υπάρχουν, υπαρχει όμως ξενοδοχείο σε ενα χωριό 15 χλμ πιο πάνω την Δίβρη. Υπάρχουν βέβαια ψησταρίες, παντοπωλεία και καφενεία.

Παρακαλώ εάν γνωρίζετε περισσότερα πράγματα γύρω απο την ιστορία του χωριού, της Ορεινής Ηλείας ή κάποιο βιβλίο που αναφέρεται σ'αυτά επικοινωνείστε με τον Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε..

Επιστροφή στην αρχική σελίδα

 

Page of Papantonis K. Ioannis

Παπαντώνης Κ. Ιωάννης

Είμαι 38 χρονών, παντρεμένος με δυο παιδιά και έχω γεννηθεί σ΄ένα πανέμορφο χωριό της ορεινής Ηλείας στην δυτική Πελοπόννησο που λέγεται Αντρώνι. .

Επιστροφή στην αρχική σελίδα

 

Page of Papantonis K. Ioannis

Papantonis K. Ioannis

I'm 36 years old, married with two children. I'm from a beautiful village, Antroni, located on the mountains of the district of Ilia. The purpose of this page is to collect and present information about my village who's history has not been officially recorded.

Return to home page

 

ANTRONI Η σελίδα αυτή θα γράφει νέα του χωριού καθως και διάφορα σχόλια που θα κάνουν χωριανοί επώνυμα και άφορουν το χωριό.

Αν εχει κανεις καλές φωτογραφίες και θέλει μπορεί να τις στείλει να τις βάλουμε

Προς το παρών δεν υπάρχουν νεα αργότερα ίσως!!!!!!!!!

Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε..

Επιστροφή στην αρχική σελίδα

ANTRONI

ANTRONI - Mountainous Ilia

There is a village in the mountains of Ilia, located in the most southern part of continental Greece. It is 40 Km from Pirgos, capital of Ilia and about 70 Km from Patra, the biggest city of Peloponissos. It is also very close to the ancient city of Olympia.

It is surrounded by a forrest with big trees, big gorges and two small rivers.



The history of the village begins in ancient times when it belonged to largrer area with the name Lasion. This name will be used again under the new project of the Greek government whos goal is to join small villages into larger communities.

The village evolved during the Othoman Empire and in later years. The people of the village participated in the fight against the Turkish rule. Many of them died and became heroes . In addition the people of the village fought and died during the second world war

In the most recent years many locals migrated both to foreign countries and to the industrialized cities of Greece. The current population is about 300. During the Summer time, national holydays the emigrants visit their village.


Most people prefer to visit during the grand festival on the 26th of July when the village celebrates the name day of Saint Paraskevi. All, villagers and visitors go to the chapel of Saint Paraskevi outside the village to attemd the ceremony. At night everybody gathers in the center of Antroni to participate in the Grand Festival. Local musicans play greek music, wine and beer are consumed liberaly and a lot of pork , goat and lamb barbecues. The festivities last three days. During the daytime gipsies in small quartets play music outside the houses of the village.

Most of the villagers are farmers, construction workers, blacksmiths,carpenters.



Climate: The climate is cool in the Summer and the Winter is mild.

Facilities: There is one tavern, small markets and alot of traditional cafe. There is no hotel. The nearest hotel is 15 Km away in a village called Divri. Also very close are the hotels and the facilities on Ancient Olympia

Please contact theΑυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε. if you have any further information or books concerning the history of the village, the surounding area, true and funny stories.

Return to home page

του Κώστα Παπαντωνόπουλου-Πλιέγκα 

Ένα από τα πιο ενδιαφέροντα στοιχεία της εκπαιδευτικής διαδικασίας της περιόδου που εξετάζουμε, αφορά στο διδακτικό προσωπικό. Τα στοιχεία που διαθέτουμε δεν είναι πλήρη και ιδίως ως το 1903 που λειτούργησε το κτήριο του σχολείου. Λιγοστές είναι οι πληροφορίες που έχουμε αλλά καταβάλουμε προσπάθειες και συνεχώς εμπλουτίζονται. Για την περίοδο 1903-1960 τα στοιχεία προέρχονται από κάποια αρχεία του σχολείου και από προφορικές μαρτυρίες παλιών μαθητών, των πατεράδων και των παππούδων μας.

Οι δάσκαλοι κατά τον 19ο αιώνα ήταν ποικίλης προέλευσης. Ήταν οι πτυχιούχοι διδασκαλείου αυτοί που πήραν την άδεια να ασκήσουν το επάγγελμα κατόπιν εξέτασης σε ειδική επιτροπή, οι λεγόμενοι γραμματοδιδάσκαλοι που γνώριζαν τις στοιχειώδεις γνώσεις: γραφή, ανάγνωση και αριθμητική. Ανάλογα με την οικονομική δυνατότητα του δήμου προσλαμβάνονταν και η παραμονή τους στη θέση τους εξαρτιόταν τόσο από τα οικονομικά του δήμου ή της κοινότητας όσο και από την εκτίμηση των κατοίκων.

Από την ίδρυσή του Δ. Σ. έως ότου έκλεισε οριστικά, έχουν διδάξει αρκετοί δάσκαλοι:

Το έτος 1903-1905 ο διδάσκαλος Χρίστος Παπαδημητρίου από το Βιδιάκι Γορτυνίας,

Το έτος 1905-1910 ο διδάσκαλος Θεόδωρος Παπαμάρκου από τη Βάχλια Γορτυνίας,

Το έτος 1910-1915 ο διδάσκαλος Γεώργιος Κωνσταντινόπουλος εκ Σοπωτού Καλαβρύτων,

Το έτος 1916 ο διδάσκαλος Ιωάννης Φραγκούλης[1] από το τότε Δούκα Λαμπείας.

Το έτος 1918 ο διδάσκαλος Ιωάννης Κουραντζής από τη Στρέζοβα Γορτυνίας,

Το έτος 1919 ο Ιωάννης Τρίγκας από την Δίβρη,

Το έτος 1920-1932 ο Κωνσταντίνος Καρυανός[2] Γραμματοδιδάσκαλος από την Δίβρη,1927 father & uncle in schools.jpg

Το έτος 1932-1933 ο Σπήλιος Τεμπέλης[3] από τα Καστριά Καλαβρύτων,

Το έτος 1933-1938 ο Νικόλαος Τσουρούλας[4] από τη Δίβρη.

Το έτος 1938-1939 ο Δημοσθένης Ανδρούτσος[5] από το Κούμανι,

Το έτος 1939-1940 η Ευγενία Θωμοπούλου από το Πελόπιο Ηλείας, πτυχίου παιδαγωγικής Ακαδημίας Πατρών

Το έτος 1942, 1943, 1944, 1945, 1946 κλειστό λόγω του Ελληνοϊταλικού πολέμου,

Το έτος 1947-1948 η διδασκάλισσα Ελένη Παπαδοπούλου από τον Πύργο Ηλείας, πτυχίου παιδαγωγικής Ακαδημίας Πατρών,

Το έτος 1949-1950 η διδασκάλισσα Φωτεινή Τσιγνάνη από το Στρέφι Ηλείας.

Το έτος 1950-1951 η Ιωάννα Κωνσταντοπούλου από το Ρώμεσι Ηλείας, πτυχίου παιδαγωγικής Ακαδημίας Πειραιώς,

Το έτος 1951 ο Δημοσθένης Ανδρούτσος από το Κούμανι,

Το έτος 1951-1952 η Παναγιώτα Μπέμπη από τον Πύργο Ηλείας.

Οι δάσκαλοι που έμειναν για περισσότερα από 10 χρόνια στο χωριό μας ήταν ο Καριανός (12 ή 15) 1920-1932 ή 1935, η Ελένη Παπαδοπούλου (12) 1957, 1953-1964, και ο Δημήτρης Τσώνος (14) 1959-1973.

Ο Καρυανός ήταν πολύ σκληρός δάσκαλος, σύμφωνα πάντοτε με τις μαρτυρίες μαθητών του και όσα παιδιά πέρασαν από τα χέρια του έμαθαν αυτά τα λίγα γράμματα. Μεταξύ των μαθητών του ήταν ο αδελφοί Νίκος και Γιάννης Κότσαλης που έζησαν στην Θεσσαλονίκη, ο Αργύρης Αβραμόπουλος, ο Τάκης του Φακιώλη, ο Διονύσης Παπαντώνης, ο Αργύρης Παπαντώνης και πολλοί άλλοι.

Το έτος 1953 επέστρεψε η διδασκάλισσα Ελένη Παπαδοπούλου. Βαθμός γραμματέας Α’

Το 1954 η διδασκάλισσα Άννα Λουρίδα εξ Αμαλιάδος, πτυχίου παιδαγωγικής Ακαδημίας Πατρών, βαθμός γραμματέας Β’ έχει τοποθετηθεί εις το 2/τάξιον πλέον δημοτικό Σχολείον Ανδρωνίου. Το 1955 εν αποσπάσει.

Νίκος Τζαβάρας[6]

Μπουγάς έμενε στην Μαγδάλο του Κάνταλου

Δημήτρης Τσώνος 1959-1973

Βάσω Κασιάρα 1965-1966

sxolio aneta vaso.jpg

Σχολική εκδρομή στο Αντρώνι. Διακρίνεται η μαμή του χωριού Ανέτα και η δασκάλα Βάσω Κατσιάρα.

Πέρασαν αρκετοί δάσκαλοι[7] έως το τελικό κλείσιμο του σχολείου.

dimotiko ekdromi.jpg

ΕΠΩΝΥΜ/ΟΝΟ-ΚΑΤΑΓΩΓΗ-ΠΤΥΧΙΟ-ΒΑΘΜΟΣ-ΔΙΟΡΙΣΜΟΣ-ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΕΙΣ:

Χόρτη Πηνελόπη του Ιωάννη (1946) από Πάτρα. Διαμονή: Αντρώνι. Παιδαγωγικής Ακαδημίας 6Ος            

Παπαγεωργίου Δημήτριος του Γεωργίου (1947)  Διαμονή: Αντρώνι. Παιδαγωγικής Ακαδημίας 8Ος               

Κανελλοπούλου Χρυσούλα                                    

Κατρούτσου Χαρίκλεια του Αθανασίου (1955) Καλύβια Ήλιδας. Διαμονή: Αντρώνι. Παιδαγωγικής Ακαδημίας 8ος      

Γερούδης Κων/νος του Σπυρίδωνα (1954) Καταφύγι Καρδίτσας Διαμονή: Αντρώνι. Παιδαγωγικής Ακαδημίας 8ος             

Καλαμπρέζος Παναγιώτης του Σπυρίδωνα Πύργος Ηλείας. Διαμονή: Ρήγα Φερραίου 89, 8ος Προσωρινός Αναπληρωτής Αποσπασμένος από Δ.Σ. Ελαιώνος

  1. Ξέρας Δημήτριος του Σωτηρίου (1958) Αμμότοπος ΆρταςΔιαμονή: Αντρώνι. Παιδαγωγικής Ακαδημίας 8ος ΦΕΚ293/24.09.82 Τάξη 6η του Κώστα Κότσαλη (Μπόλα).
  2. Κουλιανού Καλλιόπη του Σπυρίδωνα (1959) Κάλυμνος Διαμονή: Αντρώνι Παιδαγωγικής Ακαδημίας 8ος ΦΕΚ293/ 24.09.82

Ζάγκλαρη Αικατερίνη του Ιωάννη (1962) Γούμερο Ηλείας Διαμονή: Αντρώνι. Παιδαγωγικής Ακαδημίας 8ος       Προσωρινή αναπληρώτρια

1985 Λαγκαδινού Νίκη του Κων/νου (1962) Αυστραλία Βύρωνος 7 Αμαλιάδα 29.04.85 Προσωρινή αναπληρώτρια

Λάλας Ιωάννης του Γεωργίου (1960) Αστροχώρι Άρτης. Παιδαγωγικής Ακαδημίας Μ. Κ. 14 Διαμονή: Αντρώνι

Αστροχώρι Άρτης. Διαμονή: Αντρώνι. Παιδαγωγικής Ακαδημίας Μ. Κ. 16 Παιδαγωγικής Ακαδημίας

Χήτος Γεώργιος του Θεοδώρου (1954) Νεοχώριο Ιωαννίνων Παιδαγωγικής Ακαδημίας Μ. Κ. 14          

Καλημέρη Ουρανία του Βασιλείου (1964) Σαβάλια Αμαλιάδος. Διαμονή: Αντρώνι Παιδαγωγικής Ακαδημίας Πτυχίο Αγγλικής Μ. Κ. 16. Αναπληρώτρια

Κασούβελας Νικόλαος του Παναγιώτη (1964) Μαγούλα Ηλείας Πτυχίο Παιδαγωγικής Ακαδημίας            

Τσακριλή Ευροσύνη του Ανδρέας (1965). Λαστέϊκα Ηλείας Πτυχίο Παιδαγωγικής Ακαδημίας                  

Παπαδοπούλου Σωτηρία του Κων/νου (1965) Κουτσοχέρα Ηλέιας. Πτυχίο Παιδαγωγικής Ακαδημίας            

Σοφιανόπουλος Αλέξιος του Παναγιώτη (1964) Βαρβάσαινα Ηλείας. Πτυχίο Παιδαγωγικής Ακαδημίας            

Στεφανοπούλου Παναγιώτα του Αλεξάνδρου (1962). Πύργος Ηλείας Μίλτου Ιατρίδη 33. Πτυχίο Παιδαγωγικής Ακαδημίας Προσωρινή αναπληρώτρια.

Λέγας Νικόλαος του Αλεξάνδρου (1959) Έδεσα Ν. Πέλλας. Πτυχίο Παιδαγωγικής Ακαδημίας. Προσωρινός αναπληρωτής.

Αλεξοπούλου Θεοδώρα του Κων/νου (1966) Πράσινο Ηλείας, 51117 Πτυχίο Παιδαγωγικής Ακαδημίας. Προσωρινή αναπληρώτρια

Μουζής Ιωάννης του Γεωργίου (1967), Μιράκα Ηλείας. Πτυχίο Παιδαγωγικής Ακαδημίας. Προσωρινός αναπληρωτής.

Διαμαντόπουλος Διονύσιος του Ιωάννη (1967) Πύργος Ηλείας Πτυχίο Παιδαγωγικής Ακαδημίας. Προσωρινός αναπληρωτής

Τριανταφυλλόπουλος Νίκος του Ιωάννη (1966). Αριστομένης Μεσσηνίας. Πτυχίο Παιδαγωγικής Ακαδημίας. Προσωρινός αναπληρωτής.

Κατεμλιάδης Βασίλειος του Σάββα (1965). Χρυσή Αλμωπίας Ν. Πέλλης Διαμ: Δάφνη Αχαΐας. Πτυχίο Παιδαγωγικής Ακαδημί  

Χάιδος Κων/νος του Ιωάννη (1964) Πετροβούνι Ιωαννίνων Διαμονή: Πάτρα  Πτυχίο Παιδαγωγικής Ακαδημίας          

  1. Θανασιά Αθηνά του Δημητρίου (1968), Αργιθέα Καρδίτσας. Διαμονή: Αντρώνι Πτυχίο Παιδαγωγικής Ακαδημίας. Αναπληρώτρια

1996 Ζιάκος Ανδρέας του Γεωργίου (1966) Γεράνεια Ελασσόνα Διαμονή: Αμφίκλεια Φθιώτιδος Πτυχίο Παιδαγωγικής Ακαδημίας Λάρισσας  Αναπληρωτής

  1. Παπαδοπούλου Συμέλα του Ανδρέα (1983) Πάτρα Παιδαγωγικό Τμήμα Δημοτικής Εκπ/σης 15.09.06 Αναπληρώτρια

Γεωργούλης Κων/νος του Γεωργίου (1983) Πάτρα Παιδαγωγικό Τμήμα Δημοτικής Εκπ/σης. Αναπληρωτής

Υγ. Το κεφάλαιο «Δάσκαλοι – Δασκάλες που δίδαξαν στο Αντρώνι» είναι ένα από τα τμήματα μιας μεγάλης έρευνας που πραγματοποιείται σχετικά με την εκπαίδευση στην Ορεινή Ηλεία.

Το ξεχωρίσαμε και το δημοσιοποιούμε προκειμένου να εμφανιστούν τα ονόματα στο διαδίκτυο.

Παράκληση εάν κάποιος δάσκαλος ή απόγονός τους δει το όνομά του ας επικοινωνήσει μαζί μας ώστε να μας βοηθήσει να συμπληρώσουμε την έρευνά μας.

Υποσημειώσεις:

[1] Φραγκούλης Ιωάννης δημοδιδάσκαλος, ιεροψάλτης ιστορικού ιερού ναού Αγίου Νικολάου Δούκα (Μεγαλυνάριο Αγίου Γεωργίου σε χειρόγραφο).

[2] Καρυανός Κωνσταντίνος από τη Λαμπεία. Γραμματοδιδάσκαλος, ο οποίος τοποθετήθηκε στην Δίβρη με μετάθεση από το Ανδρώνι το έτος 1935-1936

Στο Δ.Σ. Λαμπείας. (Δ.Σ. Λαμπείας όπως την κατέγραψε ο Δάσκαλος Αναστόπουλος Νικόλαος το 1956). Ήταν απόφοιτος του Υποδιδασκαλείου Δίβρης που λειτούργησε ως το τέλος του προπερασμένου αιώνα, το οποίο καταργήθηκε με το υπ. Αριθ. 166/7-9-1902. ΦΕΚ.

[3] Τεμπέλης Σπήλιος: δάσκαλος από τα Καστριά, στέλεχος της Εθνικής Αντίστασης, εντάχθηκε στον Δ. Σ. στον τομέα της διαφώτισης και στη συνέχεια «νομάρχης» Αργολιδοκορινθίας στην «Κυβέρνηση του Βουνού». Σκοτώθηκε ή αυτοκτόνησε μαζί με τον Γιάννη Κατσικόπουλο στις αρχές του Απρίλη του 1949 (Παλαιολογόπουλος Δημ.).

[4] Τσουρούλας Νικόλαος από τη Λαμπεία, πτυχιούχος Διδασκαλείου που τοποθετήθηκε με μετάθεση από τη Μακεδονία στο Δ.Σ. Λαμπείας.

Υπηρέτησε από το 1935 έως το 1945, οπότε και μετατέθηκε σε σχολείο της Πάτρας. (Δ.Σ. Λαμπείας όπως την κατέγραψε ο Δάσκαλος Αναστόπουλος Νικόλαος το 1956).

[5] Οι πρόγονοι του δάσκαλου Ανδρούτσου προέρχονται από την Στερεά Ελλάδα. Ήλθαν κυνηγημένοι στα πρώτα χρόνια της επανάστασης και εγκαταστάθηκαν στο Δούκα. Ίσως να είχαν ρίζες από την γνωστή οικογένεια του Οδυσσέα Ανδρούτσου. Ο Δημοσθένης ήλθε σώγαμπρος στο Κούμανι στους Κουτραίους (Τσουρουκαίους) και έκανε δύο παιδιά, τον Νίκο και τον Πανάγο. Το Κούμανι στα τελευταία χρόνια της ζωής του τον τίμησε για το έργο που προσέφερε. Το ίδιο είχαμε προτείνει και στο Αντρώνι αλλά η πρόταση δεν έτυχε της κατάλληλης αποδοχής.

[6] Είχε γράψει και τραγούδι: «Γειά σου Νικολό Τζαβάρα…»

[7] ΔΑΣΚΑΛΟΙ ΑΝΤΡΩΝΙ

Γιάννης Νάκας την 25 Μαρτίου ετοίμασε παραδοσιακούς χορούς στην πλατεία επί εποχής προέδρου Παπαντώνη Βασίλη.

1974 Θανάσης Λιάκος. Χάλασε την περίτεχνη σκάλα του σχολείου.

Έφυγε τα ξημερώματα της Τρίτης 13.10.2020 ο Νικόλαος Ρετσινάς του +Κων/νου και της +Δήμητρας που γεννήθηκε πριν 84 χρόνια στο Αντρώνι.

Η κηδεία του θα γίνει σήμερα Τρίτη στις 16.30 στην Θεσσαλονίκη.

Στην κόρη του Δήμητρα, στα αδέλφια του Μαρία, Βασιλική στα εγγόνια και σε όλους τους συγγενείς του εκφράζουμε τα θερμά μας συλλυπητήρια.

Δεν άντεξε η καρδιά του Νίκου την απώλεια του αδελφού του που έφυγε πριν 17 μέρες όπως μας ενημέρωσε η αδελφή του η Βάσω.

Ο Νίκος έφυγε από το Αντρώνι την δεκαετία του πενήντα και δούλεψε για λίγα χρόνια στην εταιρία Wella του συμπατριώτη μας Κώστα Λαζαράκη ως πωλητής - πλασιέ σε προϊόντα ομορφιάς.

Ύστερα ακολούθησε τα αδέλφια του +Βασίλη και +Ανδρέα στην Θεσσαλονίκη και έμεινε εκεί για περίπου εξήντα χρόνια. Ασχολήθηκε με το εμπόριο ενδυμάτων, δημιούργησε μαγαζιά και έκανε μεγάλη προκοπή.

Ο Νίκος ήταν ευχάριστος τύπος με χιούμορ, αστεία και πλάκες που έκανε όπως φαίνεται από αφηγήσεις που έχουμε καταγράψει από συμμαθητές και φίλους του. Ήταν επίσης καλός συμπατριώτης, ενδιαφερόταν και αγαπούσε το Αντρώνι και πριν την περιπέτεια με την υγεία του τον βλέπαμε πολύ ταχτικά στην πλατεία, εκεί που είναι και το πατρικό του.

Καλό του ταξίδι!

Κώστας Παπαντωνόπουλος - Πλιέγκας

Σχόλια στο fb:

ΤΟ ΧΩΡΙΟ ΚΛΙΝΔΙΑ 27/7/2011 | Mapio.net

του Κώστα Παπαντωνόπουλου - Πλίεγκα

Το χωριό Κλειντιά (Κλεινδιά) Ωλένης από τουρκοκρατίας απ’ ότι γνωρίζουμε, φημιζόταν για τους εξαίρετους και επιδέξιους τεχνίτες - κατασκευαστές βαρελιών και βαγενιών, τους ονομαστούς βαρελάδες και βαγενάδες. Η βαρελοποιία  σ’ αυτό το μικρό και ασήμαντο χωριό αναπτύχθηκε σε μεγάλο βαθμό και η φήμη των μαστόρων διευρύνθηκε όχι μόνον στα γύρω χωριά της βόρειας Ηλείας, αλλά και στον Ηλειακό κάμπο, στην Γορτυνία, στα Καλαβρύτοχώρια ακόμη και ως την νήσο Ζάκυνθος.

Σήμερα οι βαρελάδες δεν υπάρχουν πια αλλά και η πολιτεία δεν έκανε κάτι για να διατηρηθεί και να σωθεί αυτό το επάγγελμα ούτε φρόντισε να δημιουργήσει ένα μουσείο με αναφορά στην σπουδαία τέχνη των βαρελιών και βαγενιών με την μακρόχρονη δράση.

Μετά την επανάσταση του 1821 δυο βαρελάδες, οι Σταυροπουλαίοι, είχανε μια παραγγελιά να σάξουνε πέντε βαγένια 12άρια, δηλαδή 12 βαρέλες το καθένα. Η κάθε βαρέλα αντιστοιχούσε σε 60 οκάδες κρασί.Επαγγέλματα της Πρέσπας - ο Βαρελάς - YouTube

Ο Χρυσαντάκης ο Σκέντζης από τη Γιάρμαινα ήτανε γυρολόγος και τσαμπασάκος. Στην Γαστούνη που ήτανε κάτου στον κάμπο, είχε ένα φίλο νοικοκύρη με πολλά αμπέλια και ζωντανά που τόνε λέγανε Σίμο. Νοικοκύρης με τα ούλα του και λεφτάς, οι παράδες του ήσαντε μπαουλιάρηδες.

 Γράφει: ο Κώστας Παπαντωνόπουλος Οκτώβρης 2020

Η ιστορία του τραγουδιού.

Γύρω στο 1933 στο Σκιαδά Αχαΐας ένας δικός μας, ο Κώστας Κουμανιώτης βρήκε την αδελφή του σε σεξουαλικές περιπτύξεις με τον καλύτερο φίλο του.

Φίλο αδελφικό μας αναφέρει στην αφήγησή του ο μπάρμπα Βασίλης Πανούτσος την Κυριακή, ‎6 ‎Σεπτεμβρίου ‎2009 στο σπίτι του στο Αντρώνι.

Τους σκότωσε ο Κουμανιώτης και τους δύο, αλλά με τρεις μπιστολιές την αδελφή του και ύστερα όπως είναι φυσικό κατέληξε στην φυλακή. O μεγάλος του καημός όμως δεν ήταν "της φυλακής τα σίδερα" αλλά η πληγωμένη μάνα του που χτυπιόταν, έκλεγε και καταριόταν για την απώλεια της τσούπα της.

Τους στοίχους που περιγράφουν όλο το ιστορικό με τα πραγματικά γεγονότα, τους έγραψε ο Κουμανιώτης στην φυλακή, κατά την διάρκεια της προφυλάκισής του όπου και έγιναν τραγούδι σε δίσκο γραμμοφώνου με τον τίτλο: "Μάνα μη με καταριέσαι"!

Με την έναρξη της δίκης στο κακουργιοδικείο, οι δικαστές επέτρεψαν στην υπεράσπιση να ανεβάσει στην έδρα το γραμμόφωνο για να παίξει το τραγούδι του κατηγορούμενου. Όταν οι δικαστές άκουσαν το τραγούδι, τους «άγγιξε» και στην συνέχεια τον αθώωσαν παμψηφεί. Ήταν διαφορετικές οι τότε συνθήκες και τα εγκλήματα περί τιμής έπεφταν συνήθως στα μαλακά.

Όπως μας αφηγείται ο μπάρμπα Βασίλης στο βίντεο, το τραγούδι αυτό το γνώριζε μόνον ο μπάρμπας μου ο Νίκος Παπαντώνης στο Αντρώνι που το τραγούδαγε κιόλας πολύ καλά: https://www.youtube.com/watch?v=dE_3TyG1fQo&t=217s

Για την ιστορία ο τραγούδι "Μάνα μη με καταριέσαι" μαζί με το τραγούδι “Ο σερέτης” αποτελεί τον πρώτο δίσκο του Γιώργου Κάβουρα, το 1935.

[Δίσκος Parlophone B-21846 / GO-2334]

Το τραγούδι όπως είπαμε και παραπάνω το έγραψε ο Κώστας Κουμανιώτης και φωνογραφήθηκε το 1935.. Η σύνθεση είναι του Κώστα Σκαρβέλη και το ερμήνευσε ο Γιώργος Κάβουρας.

Του Κουμανιώτη (Τραγούδι)

Κεντρική Σελίδα

Ο Τόπος μας

Παράδοση

Πολυμέσα

Ιστορία

Στατιστικά Μετρητές

Χρήστες
247
Άρθρα
1114
Εμφανίσεις Άρθρων
21096917

Συνδεδεμένοι χρήστες

Αυτήν τη στιγμή επισκέπτονται τον ιστότοπό μας 507 επισκέπτες και κανένα μέλος

S5 Box

Login

Register

Δημοφιλή άρθρα