Aκρώρεια
  • Εγγραφή

Frontpage

Γράφει ο Κώστας Παπαντωνόπουλος

Η βύθιση του ατμόπλοιου «Χειμάρρα», στις 19 Ιανουαρίου 1947 στον Νότιο Ευβοϊκό, είναι το πιο πολύνεκρο ναυτικό δυστύχημα στη χώρα μας. Έμεινε στην ιστορία ως «Ο Τιτανικός της Ελληνικής Ακτοπλοΐας».

Το επιβατηγό ατμόπλοιο «Χειμάρρα», απέπλευσε στις 8:30 το πρωί της 18ης Ιανουαρίου 1947, από τη Θεσσαλονίκη για τον Πειραιά, με 544 επιβάτες και 86 άνδρες πλήρωμα.

Στα μέσα του χειμώνα πριν 74 χρόνια της 19ης Ιανουαρίου του 47, το «Χειμάρρα» πήρε μαζί του στον παγωμένο βυθό και τον συμπατριώτη μας Γεώργιο Συλάιδο (1914-1947), πρωτότοκο γιό του Ιωάννη Συλάιδου (1880) (Κορμπακόγιαννη).

Ο Γιώργης, 33 χρονών τότε,υπηρετούσε στην χωροφυλακή. Τα ξημερώματα, στις 18 του Γενάρη 1947 ενώ διασκέδαζε στην Θεσσαλονίκη με τον συμπατριώτη του Γιάννη Κότσαλη (Ζαΐμη) και με εκλεκτή παρέα, τον ειδοποίησαν να συνοδεύσει τους πολιτικούς κρατούμενους στο επιβατηγό πλοίο «Χειμάρρα» που θα τους κατέβαζαν στον Πειραιά και από εκεί θα οδηγούνταν στα γνωστά ξερονήσια.

Ακούστηκαν πολλά για το ναυάγιο τότε όπως αυτό που υποστηρίζει ο Κώστας Συλάιδος (Μαδούρης που βοήθησε στο όλο ιστορικό), ότι το σκάφος το έριξε στα βράχια ο καπετάνιος, προκειμένου να αποδράσουν οι αριστεροί κρατούμενοι.

Υπήρξαν όμως και άλλες εκδοχές που θα αναπτύξουμε παρακάτω.

Με το άγγελμα για τον χαμό του Γιώργη έγινε μεγάλος θρήνος στο χωριό του το Αντρώνι καθότι η οικογένεια ήταν πολυμελής και ο ίδιος πολύ αγαπητός. Ήταν εφτά αδέλφια, τέσσερες τσούπες, η Μαρία, η Βασίλω, η Αθίτσα, η Νικολίτσα και τρία σερνικά, ο Γιώργος, ο Αργύρης και ο Νίκος.

Για την απώλεια του πλοίου το Ελληνικό Δημόσιο εισέπραξε από την ασφάλεια 70.000 λίρες Αγγλίας που μέρος από αυτά τα χρήματα πήραν και οι οικογένειες των πνιγμένων.

ΤΟ ΠΕΤΑΛΩΜΑ-ΚΑΛΙΓΩΜΑ «ΟΙ ΑΛΜΠΑΝΙΔΕΣ» στην Ορεινή Τριφυλία, εργασία ΚΟΜΙΑΝΟΥ  ΠΙΠΗ comianos.wordpress.com | Komianos's Blog

Άρθρο του Ηλία Τουτούνη συγγραφέα – λαογράφου

Η εργασία του πεταλωτή αφορούσε τη διαδικασία τοποθέτησης ή αντικατάστασης πετάλων στις οπλές των αλόγων, ώστε να μην φθείρονται τα πέλματα και πονούν τα ζώα. Το πετάλωμα γίνονταν κάθε τρεις ή έξι μήνες.

Την διαδικασία του πεταλώματος, την πραγματοποιούσε ο πεταλωτής ή αλμπάνης, λέξη προερχόμενη από την τουρκική λέξη nalbant, αλμπάνης = πεταλωτής ή καλιγωτής, και αυτή προερχόμενη από το λατινικό calliga, το μεσαιωνικό καλίγιον που σημαίνει υπόδημα, όπου τα καλίκια ήσαν ξύλινα πέδιλα, ιδίως γυναικεία.

Ο πεταλωτής έδενε το άλογο από το καπίστρι κοντά σ’ ένα χαλκά, που ήταν στερεωμένος στον τοίχο ή το έδενε από κάποιο στύλο (παλούκι). Μετά έπιανε ένα – ένα τα πόδια του αλόγου και τα σήκωνε προς τα πίσω, σχηματίζοντας ορθή γωνία σε σχήμα «Γ». Στη συνέχεια έπιανε την οπλή (χοντρό και σκληρό νύχι που περιβάλλει το μοναδικό δάκτυλο) του αλόγου σε κάθε πόδι και με την βοήθεια της τανάλιας αφαιρούσε (ξεκαλίγωνε – ξεπετάλωνε) τα παλιά αλογόκαρφα (πεταλόκαρφα) και το παλιό πέταλο.

του Κώστα Παπαντωνόπουλου

Λέγανε οι παλαιοί ότι οι άνθρωποι πεθαίνουν όταν τους ξεχνούν για αυτό και οι ευχές ανέκαθεν ήταν, «να ζήσεις να τον θυμάσαι» και όχι αυτό το ανούσιο, «καλό παράδεισο» που ακούγεται τελευταία και εμείς δεν λησμονάμε τον αείμνηστο συμμαθητή μας Διονύση, εξάλλου μας τον θυμίζουν τόσα πολλά που ζήσαμε και η προχθεσινή γιορτή του που εκείνη την ημέρα μας ήταν αδύνατο να γράψουμε, είχαμε και ‘μεις τους λόγους μας.

Το περσινό καλοκαιράκι του 2019 που είμασταν στο χωριό μας περίμενε μια έκπληξη σχετικά με τον Διονύση. 

Μας κάλεσε ο Τίτος από το Καλλιμάνι, που μόλις έμαθε ότι πετάχτηκε το υλικό συναδέλφου του καθηγητή και δη συγχωριανού, ζήτησε να περισυλλεχθεί από το ρέμα, για να το δώσει στην αφεντιά μας γνωρίζοντας ότι πάει σε καλά χέρια.

Διαλέξαμε να σας δείξουμε εδώ δύο από τις εκθέσεις του Διονύση από την Στ’ τάξη του σχολικού έτους 1971-72 του γυμνασίου Αρρένων Πύργου που φοιτούσε. Στην μια έκθεση για να είναι ευανάγνωστο το χειρόγραφο φροντίσαμε να το έχετε δακτυλογραφημένο. Ακόμη σας δείχνουμε μία σελίδα από το πρόχειρό του που εδώ φαίνεται η ιδιαίτερη κλίση που είχε  στα μαθηματικά και την φυσική όπου και διέπρεψε στο πανεπιστήμιο.

Ο Διονύσης έφυγε από την ζωή στις 27 Φλεβάρη του 1985 από ατύχημα στην ηλικία των 31 του χρόνων: Εδώ

Βίντεο του Κώστα Ζήρου (εγγονού του αείμνηστου μπάρμπα Πλίθα).

Το ΔΣ του

ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ ΤΗΣ ΦΥΣΗΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΗΣ ΚΛΗΡΟΝΟΜΙΑΣ  ΕΡΥΜΑΝΘΟΥ - ΦΟΛΟΗΣ  O «ΩΛΟΝΟΣ», σας εύχεται Χρόνια Πολλά και Καλή Χρονιά με περισσότερη ευαισθησία στο περιβάλλον.

Το Δ.Σ.

Πρόεδρος: Χρονόπουλος Ανδρέας

Αντιπρόεδρος A': Τουτούνης Ηλίας

Αντιπρόεδρος Β': Μαρκόπουλος Ι. (Ταμπουρόγιαννης)          

Γενικός Γραμματέας: Παπαντωνόπουλος Κώστας

Ταμίας: Μαρτζάκλης Θοδωρής

Υπεύθυνος Τύπου και Προβολής: Αθανασόπουλος Ανδρέας

Υπεύθυνος Δημοσίων Σχέσεων: Μπιλάλης Κώστας

Μέλος: Καραμέρος Τάσος

Πρόεδρος: Χρονόπουλος Ανδρέας

Αντιπρόεδρος A': Τουτούνης Ηλίας

Αντιπρόεδρος Β': Μαρκόπουλος Ι. (Ταμπουρόγιαννης)          

Γενικός Γραμματέας: Παπαντωνόπουλος Κώστας

Ταμίας: Μαρτζάκλης Θοδωρής

Υπεύθυνος Τύπου και Προβολής: Αθανασόπουλος Ανδρέας

Υπεύθυνος Δημοσίων Σχέσεων: Μπιλάλης Κώστας

Μέλος: Καραμέρος Τάσος

Κεντρική Σελίδα

Ο Τόπος μας

Παράδοση

Πολυμέσα

Ιστορία

Στατιστικά Μετρητές

Χρήστες
247
Άρθρα
1136
Εμφανίσεις Άρθρων
22641220

Συνδεδεμένοι χρήστες

Αυτήν τη στιγμή επισκέπτονται τον ιστότοπό μας 749 επισκέπτες και κανένα μέλος

S5 Box

Login

Register

Δημοφιλή άρθρα