Frontpage

ΦΥΓΟΔΙΚΟΙ ΔΕΡΟΝΤΕΣ ΧΩΡΟΦΥΛΑΚΑ (Αντρώνι)

 

Γράφει ο εν Πύργω ανταποκριτής:

Καθ´ ά εγνώσθη εις την περιφέρειαν του Δήμου Λαμπείας έχει σχηματισθή τριμελής συμμορία φυγοδίκων, ήτις προβαίνει εις διάφορους εγκληματικής πράξεις.

Έξωθι του χωρίου Αντρώνι οι φυγόδικοι ούτοι Συλλαβόντες ένα χωροφύλακα, ανήκοντα εις την αστυνομίαν Λαμπείας έδειραν αυτόν και τον υπέβαλαν εις εξευτελισμούς  τραβώντες από τον μύστακα.

Εφημερίδα «Νεολόγος Πατρών»,  Δευτέρα 24 Οκτωβρίου 1911

Την περίοδο αυτή, λίγο πριν τους Βαλκανικούς πολέμους ψηφίσθηκαν νόμοι[1] «περί Αστυνομίας του Κράτους» για την αναδιοργάνωση του Σώματος επιτυγχάνονταν την διαίρεση της χώρας σε ισάριθμες προς του νομούς Αστυνομικές Διευθύνσεις, καθεμία από τις οποίες διαιρέθηκε σε ισάριθμες προς τις επαρχίες Αστυνομικές Υποδιευθύνσεις. Η Χωροφυλακή συνιστούσε, έτσι, το Σώμα, που αναλάμβανε αποκλειστικά την αστυνόμευση της χώρας.

Στο Αντρώνι αλλά και σε άλλα χωριά της ορεινής Ηλείας δρούσε τότε πολύ η ζωοκλοπή και η λαθρεμπορία καπνού. Από τους πρώτους στην Ελλάδα που εισήγαγαν τις πρώτες σιγαροποιητικές μηχανές το 1909  ήταν ο βιομήχανος Βάρκας και ο δικός μας Καραβασίλης[2] με την καπνοβιομηχανία «Β. Καραβασίλης Α.Ε.», που διατηρούσε και ομώνυμη τράπεζα τότε, στον Πύργο.

Συνεπώς θα είχε και έναν λόγω παραπάνω η διοίκηση να πιέσει παραπάνω την τοπική χωροφυλακή για ελέγχους.

Την περιοχή μας επόπτευε η υποδιεύθυνση χωροφυλακής  Λαμπείας όπου και έστελνε ταχτικά αποσπάσματα με ευζώνους της εθνοφυλακής και χωροφύλακες. Οι τελευταίοι ήταν σκληροί που τρομοκρατούσαν τον κόσμο και φέρονταν βάναυσα στους απλούς χωρικούς αλλά και στους παραβάτες περισσότερο.

Από την πλευρά τους όμως και οι παραβάτες δεν το έβαζαν κάτω και όταν ξεμονάχιαζαν κάποιον χωροφύλακα που τους είχε «κοπανήσει» τον «έκαναν να βλαστημήσει το γάλα της μάνας του». Από ότι βλέπουμε όμως και στο δημοσίευμα δεν έδιναν τόση σημασία στο ξύλο παρά μόνον στο μουστάκι[3].

Κώστας Παπαντωνόπουλος, Τρυγητής 2021

 Υποσημειώσεις

[1] Νόμο 3165/1906) 3ης Αυγούστου 1906, «περί Αστυνομίας του Κράτους».

Νόμος 3577, 25ης Φεβρουαρίου 1910, «περί τροποποιήσεως διατάξεων του νόμου ΓΡΞΕ΄ περί Αστυνομίας του Κράτους».

[2] Καπνοβιομηχανία Βασίλη Καραβασίλη Το καπνεργοστάσιο της οδού Φιλαδελφείας, υπήρξε το  πρώτο αυτόνομο ιδιωτικό καπνεργοστάσιο στην Αθήνα, που συστήθηκε από την «Ανώνυμη Ελληνική Εταιρεία Βιομηχανίας Καπνού», το 1918. Η εταιρεία είχε δημιουργηθεί από συνένωση μικρότερων βιομηχανιών καπνού, της Ο.Ε. «Γιαννουκάκης-Πρωτόπαππας», που είχε ιδρυθεί το 1907,της «Εταιρείας Καπνών Ανατολής» του καπνοβιομήχανου Ν. Πανά στο Βόλο και του καπνοβιομηχάνου Ν. Σταμούλη. Το 1922, προσχώρησε στην Εταιρεία και η «Ανώνυμος Καπνοβιομηχανική Εταιρεία Νέστος». Δυο χρόνια αργότερα (1924) η εταιρεία περιήλθε στην ιδιοκτησία της καπνοβιομηχανίας «Β. Καραβασίλης Α.Ε.», που διατηρούσε και ομώνυμη τράπεζα μέχρι τότε, στον Πύργο Ηλείας.

Κατασκευάστηκε στην οδό Φιλαδελφείας 6-8, λίγο μακρύτερα από το σιδηροδρομικό σταθμό Λαρίσης, τοποθεσία που διευκόλυνε τις εισαγωγές-εξαγωγές και τις φορτοεκφορτώσεις των προϊόντων. Το αρχικό κτήριο, στη συμβολή των οδών Φιλαδελφείας και Σάμου, οικοδομήθηκε λιθόκτιστο και κεραμοσκεπές στις αρχές της δεκαετίας του 1920, ενώ σταδιακά προστέθηκαν και επιπλέον κτίσματα. Το 1923 επεκτάθηκε σε σχέδια των αρχιτεκτόνων Ιωάννη κ Μιλτιάδη Αξελού, με επίβλεψη του πολιτικού μηχ/κου Ανδρέα Δρακόπουλου της εταιρείας « Μπετον Αρμε». Το συγκρότημα αποτελείτο τελικά από 3 συνεχόμενα κτήρια, με είσοδο από την οδό Φιλαδελφείας 8.

Ήταν εξοπλισμένο με 22 σιγαροποιητικά μηχανήματα, από τα πρώτα που λειτούργησαν στην Ελλάδα. Διέθετε κεντρική θέρμανση και ανελκυστήρες. Η Εταιρεία διέθετε και αντίστοιχο εργοστάσιο στη Θεσσαλονίκη.

Λειτούργησε ως καπνοβιομηχανία μέχρι την πτώχευση της εταιρίας το 1959, όταν εκποιήθηκε σε δημόσιο πλειστηριασμό και περιήλθε στην κατοχή της Εθνικής Τράπεζας της Ελλάδος. Κατεδαφίστηκε το 2006 από την ΕΤΕ, και το οικόπεδο πωλήθηκε το 2007 σε ιδιωτική εταιρία, η οποία ανήγειρε στη θέση του, πολυώροφο κατάστημα.

Πηγή: https://vida-omada.blogspot.com/2018/12/blog-post_23.html

[3] Εκατό χρόνια από το 1840 έως και το 1940 υπήρξαν τα χρόνια που κυριαρχούσε το μουστάκι στο ανδρικό πρόσωπο. Το μεγαλύτερο ποσοστών των ανδρών είχαν μουστάκι κι αν δεν είχαν αποτελούσαν αντικείμενο σχολιασμού.

Άνδρας χωρίς μουστάκι δεν ήταν άνδρας.

Από την ΑΥΓΗ της Τυπογραφίας στην Ηλεκτρονική ΑΥΓΗ

Γράφει ο Κώστας Παπαντωνόπουλος

Μια νέα σελίδα της Ηλείας κοσμεί από σήμερα το απόγευμα 24.09.2021 τον διαδικτυακό μας κόσμο.

Η νέα σελίδα είναι η γνωστή μας εφημερίδα Αυγή στην ηλεκτρονική διεύθυνση https://avgipyrgou.gr/.

Την "όμορφη" ιστοσελίδα διευθύνει ο κ. Ανδρέα Καπογιάννης.

Βλέπουμε στην πρώτη σελίδα της, οκτώ κύριες κατηγορίες: ΝΕΑ, ΚΟΙΝΩΝΙΑ, ΑΡΘΡΑ, ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ, ΓΕΩΠΟΛΙΤΙΚΑ, ΠΟΛΙΤΙΚΗ, ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ, ΣΧΟΛΙΑ που τα ως τώρα άρθρα τους διαβάζονται ευχάριστα χωρίς τις γνωστές ενοχλητικές διαφημίσεις.

Ο Ανδρέας παρότι έχει προτάσεις από χορηγούς, επέλεξε να μείνει μακριά από χειραγωγήσεις και το νέο μέσον ενημέρωσης που σήμερα μας παρουσιάζει να είναι, καθαρό και ξάστερο όπως και η έντυπη έκδοση που ζήσαμε και αναπολούμε.

Ευχόμαστε τα καλλίτερα στον φίλο Ανδρέα, να είναι καλοτάξιδη η σελίδα του και σαν αρχαιότεροι εδώ, θέλουμε να τον ενθαρρύνουμε ότι, αξίζει τον κόπο το «ταξίδι» όταν αγαπάς τόσο τον τόπο σου.

Εμείς από την ομάδα του www.antroni.gr ως ελάχιστη βοήθεια εκτός από τα ενθαρυντικά λόγια θα τοποθετήσουμε συνδέσμους ώστε να διευκολύνουμε την πρόσβαση της νέας σελίδας https://avgipyrgou.gr/ στις μηχανές αναζήτησης.

Όμως, θα αφήσουμε τον Ανδρέα να μας μιλήσει για την ΑΥΓΗ του 21ου αιώνα:

ΤΟ ΨΑΡΙ ΣΤΗΝ ΛΑΟΓΡΑΦΙΑ ΜΑΣ

Ψάρι (αρχαία ελληνικά: ἰχθύς, λατινικά: piscis) είναι κάθε μέλος μιας ομάδας υδρόβιων κρανιωτών ζωικών οργανισμών που δεν έχουν άκρα με δάκτυλα. Σχηματίζουν μια αδελφή ομάδα με τα χιτωνόζωα, μαζί με τα οποία σχηματίζουν την (ευρύτερη) ομάδα των ολφακτόρων (olfactores).

ΛΕΞΙΛΟΓΙΟ:

Αυτούς που στριμώχνονται σε κλειστό χώρο, λέμε στριμώχθηκαν σαν σαρδέλες.

Γαύρους, λέμε τους οπαδούς του ΟΣΦΠ. (Ολυμπικού).

Γύλος, λέγεται ο απατεωνίσκος, ο πειστικός.

Δελφίνι, αυτός που είναι άριστος κολυμβητής.

Ζαργάνα, λέμε την ψιλή, αδύνατη και ευλύγιστη γυναίκα.

Καρχαρία, λέμε γενικά τον φαγά σε όλο του το μεγαλείο.

Ξεψάρωσε, λέγεται για τους στρατιώτες που αρχίζουν να εισέρχονται στο ανεπίσημο πνεύμα του στρατού.

Ξιφίας, ο έχων μεγάλη μύτη.

Ρέγγος, λέγεται ο αδύνατος και ηλιοκαμένος άνθρωπος.

Σαρδέλες, λέμε τα γαλόνια των υπαξιωματικών του στρατού και των σωμάτων ασφαλείας. Στον στρατό, ο έχων μισή σαρδέλα ήταν υποδεκανέας, ο έχων μία ήταν δεκανέας, ο έχων δύο ήταν λοχίας, ο έχων τρείς ήταν αρχιλοχίας.

Σαρδελοκούτι, λέμε το κουτί που είχε παστωμένες σαρδέλες και κάθε άχρηστο ξύλινο ή μεταλλικό αντικείμενο.

Σαρδελοπούτσης, ο έχων πολύ μικρό πέος.

Τσιπούρα, λέμε τον πεθαμένο που τον ανακαλύπτουν μετά από ώρες και είναι παγωμένος.

Φάλαινα και φώκια, ονομάζουμε την χονδρή και δυσκολοκίνητη γυναίκα.

Νεκροταφείο, σοβαρά και ευτράπελα (Αντρώνι)

Γράφει ο Κώστας Παπαντωνόπουλος

Σε ένα όμορφο, ορεινό χωριό, με αξιοπρεπείς ανθρώπους, με τον πολιτισμό και την ιστορία του, οφείλουν οι κάτοικοί του να διαφυλάξουν τις αξίες του παρελθόντος και να ζούνε μονιασμένοι και αγαπημένοι. Κάπως έτσι θα ήταν οι εικόνες στα παραμύθια που μου διηγούνταν.

Η ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΕΠΑΡΣΗ

Σε αυτό το όμορφο χωριό όμως συνέβησαν διάφορα γεγονότα όταν ήλθε η εξέλιξη, η οικονομική έπαρση που έφερε τα πάνω κάτω. Το χρήμα έρεε…, μπίζνες, φιγούρες, μοντέλες, χλιδή. «Χρυσούς αιών» του Αντρωνίου. Σπίτια δίπατα, διαμερίσματα στις πόλεις και πρώτοι στις καταθέσεις. Αποτέλεσμα αυτής της κατάστασης μαζί με άλλα ήταν να κυριαρχήσει το πρωτοεμφανιζόμενο τότε μπετόν. Από τα πρώτα έργα που είδαμε ήταν η ανακαίνιση της κεντρικής εκκλησίας όπου κρύφτηκε η τέχνη από το κτίριο και το μικρό εξαίσιο πέτρινο καμπαναριό αντικαταστάθηκε από το σημερινό. Ήταν της μόδας τότε, ο ανταγωνισμός μεταξύ των χωριών, ποιος θα έχει την μεγαλύτερη - δυνατότερη καμπάνα.

Η ΕΠΙΖΩΟΤΙΑ ΚΕΡΤΕΖΗΣ (Κερτίζας)

Γράφει ο εν Πύργο ανταποκριτής:

Η άγνωστος νόσος, η εμφανισθείσα επι των ζώων του χωρίου Κέρτεζα (Κερτίζα) του δήμου Λαμπείας και εις άλλα χωρία εξακολουθεί να κάμνει θραύσιν.

Κατά σημερινάς τηλεγραφικάς πληροφορίας τα προσβαλλόμενα ζώα εκβάλλουσιν εντός των γνωστών συμπτωμάτων και ύλας από τους πόδας. Οι δυστυχείς χωρικοί προσπαθούσι με διάφορα φάρμακα να σώσωσι τα ζώα των από της ενσκηψάσης επζωοτίας.

Εφημερίδα «Νεολόγος Πατρών», Τρίτη 11 Δεκεμβρίου 1910

Κεντρική Σελίδα

Ο Τόπος μας

Παράδοση

Πολυμέσα

Ιστορία

Free Joomla! templates by Engine Templates